Op 23 november 1977 werd Toneelkring Teater Lier boven de doopvont gehouden. Een jaar later, op 4 november 1978, stonden we voor het eerst op de planken met Mag ik je vrouw even lenen?. Het was een schuchter begin, maar wel het startpunt van een verhaal dat intussen meer dan veertig jaar duurt.


In 1987 volgde een belangrijke uitbreiding met de oprichting van Jeugd Teater Lier, waarmee we inzetten op een sterke, eigen jeugdwerking. In 2000 werden beide verenigingen samengebracht onder één dak: Teater Lier vzw. Een nieuwe naam, maar dezelfde geestdrift. En die geest leeft voort in alles wat we doen.


Vandaag brengen we jaarlijks meerdere producties, met een ploeg die varieert in leeftijd van 6 tot 76 jaar. Ons repertoire is al even breed als ons publiek: van klassiekers tot moderne stukken, van luchtige komedie tot inhoudelijk experiment. Steeds met één doel voor ogen: het publiek verrassen en onze spelers uitdagen.


Achter de schermen kunnen we rekenen op een trouwe kern van vrijwilligers. Van bar tot decor, van techniek tot communicatie — zonder hen geen Teater.


Sinds 2005 zijn we actief in OC Den Bril, waar we ook mee hielpen bouwen aan de huidige theaterzaal. Intussen is het onze thuisbasis geworden — een vertrouwde plek waar we keer op keer met plezier ons publiek ontvangen.


Doorheen de jaren bouwden we een repertoire uit onder leiding van diverse regisseurs, zowel van eigen bodem als uit het beroepstheater.
Sommige producties groeiden uit tot echte hoogtepunten: De Drie Jeannes, De Man van La Mancha, het tweeluik Lang Leve den Oorlog dat in twee zalen tegelijk werd gespeeld, de kerstklassieker Scrooge, en Brassed Off, waarvoor we het Gouden Handje voor beste muziektheater mochten ontvangen.
Ook Lili en Marleen past in dit rijtje, dat we in 1991 voor het eerst brachten en in 2023 opnieuw succesvol speelden voor het publiek.


Ook in onze thuisstad Lier zijn we een vaste waarde. Tijdens Lier800, de Ommegang, of het doopfeest van de reuzen: onze acteurs zijn er altijd bij. Uit respect voor de Lierse traditie lopen we jaarlijks ook mee in de Sint-Gummarus-processie met vele andere verenigingen.


En toch, hoe waardevol ons verleden ook is — we kijken vooral vooruit. Elk nieuw stuk is een kans om verhalen te brengen die ertoe doen. Om mensen mee te nemen, te doen lachen of even stil te maken. En daar blijven we ons met hart en ziel voor inzetten.